viv
substantiv
Viv är ett svenskt uppslagsord.
Böjningar
- Singular
- viv
- Singular bestämd
- vivet
- Plural bestämd
- viven
Ordets ursprung
Av fornsvenska vīf kvinna, hustru, av fornnordiska víf kvinna, hustru, av urgermanska *wīban (”kvinna, hustru”). Jämför, och. Oviss härledning. Kan härröra från den urindoeuropeiska roten weip- (”vrida, veckla”, jämför veva), möjligen med betydelsen ”överhöljd person”, ”beslöjad person”. Jämför latinets nūpta (”brud”), av nūbere (”täcka, gifta sig”).
Vanliga frågor
- Hur böjs viv?
- Böjningar av viv: viv, vivet, viven.
Ordlekar & verktyg